Het hoofd- en nekgebied heeft een uitgebreide anatomische structuur met lymfeklieren, speekselklieren, de schildklier en zachte weefsels. Daarom kunnen hoofd- en nekmassa's bij kinderen uit verschillende bronnen ontstaan. Nekmassa's bij kinderen komen vaak voort uit goedaardige oorzaken en een groot deel is gerelateerd aan lymfekliervergrotingen door infecties. In sommige gevallen kan het nodig zijn de onderliggende oorzaak correct te evalueren. Elke massa die in de nek wordt gevoeld, heeft geen dezelfde betekenis; de duur van de massa, de groeisnelheid, bijbehorende symptomen en de algemene toestand van het kind zijn bepalend in het diagnoseproces.
Nekmassa's bij kinderen worden gedefinieerd als voelbare zwellingen of volumnes die merkbaar zijn aan de voor-, zij- of achterkant van de nek. Deze massa's kunnen meestal ontstaan door vergroting van de lymfeklieren en behoren tot de vaak voorkomende hoofd- en nekmassa's bij kinderen. Niet elke nekmassa betekent een ernstige ziekte. Lymfekliervergrotingen die zich tijdens infectieperioden ontwikkelen, zijn meestal tijdelijk en goedaardig.
Nekmassa's kunnen uit verschillende bronnen ontstaan. De meest voorkomende oorzaak zijn reactieve lymfekliervergrotingen als gevolg van infecties, maar aangeboren cysten, schildkliermassa's of zelden speekselkliertumoren kunnen zich ook manifesteren als een zwelling in de nek.
Er kunnen veel verschillende redenen zijn voor zwellingen in het nekgebied die bij kinderen worden opgemerkt. Hoewel nekmassa's bij kinderen meestal ontstaan door lymfekliervergrotingen als gevolg van infecties, kunnen aangeboren structuren, schildklieraandoeningen en zelden tumorale formaties ook leiden tot een massaverschijning in de nek. Daarom bieden de duur van de massa, de groeisnelheid, bijbehorende symptomen en de algemene gezondheidstoestand van het kind belangrijke aanwijzingen bij de evaluatie.
De meest voorkomende reden voor nekmassa's bij kinderen is reactieve lymfekliervergroting als gevolg van infecties. Vooral tijdens bovenste luchtweginfecties wordt het immuunsysteem geactiveerd en kunnen de lymfeklieren tijdelijk vergroten.
Vaak geassocieerd met:
Bovenste luchtweginfecties
Tonsil- en adenoïde-infecties
Middenoorontsteking
Tand- en mondinfecties
Infecties die leiden tot neusverstopping
Deze soorten massa's zijn meestal pijnlijk, zacht en beweeglijk; ze neigen te krimpen naarmate de infectie verbetert.
Vergrote tonsillen en adenoïden, vaak gezien in de kindertijd, kunnen leiden tot stimulatie van de lymfeklieren in de nek. Terugkerende infecties kunnen zichtbaar worden in de lymfeklieren van de nek, wat kan worden beschouwd als een nadelig effect van vergrote tonsillen.
Neusverstopping door adenoïde vergroting, mondademhaling, en frequente infecties kunnen ook een basis vormen voor het verschijnen van tijdelijke zwellingen in de nek.
Sommige nekmassa's zijn te wijten aan aangeboren ontwikkelingsafwijkingen. Deze massa's zijn meestal pijnloos en worden vaak bij toeval door de familie opgemerkt.
De meest voorkomende aangeboren massa's:
Ductus thyroglossus cyste
Takvormige spleetcysten
Dermoid cysten
Deze formaties kunnen voor lange tijd stabiel blijven tenzij ze geïnfecteerd raken; echter, ze kunnen met de tijd groeien of ontstoken raken.
Hoewel zeldzaam in de kindertijd, kunnen speekselkliertumoren zich manifesteren als een massa rond de nek en kaak. Deze soorten massa's worden meestal gekenmerkt door:
langzaam groeiend,
pijnloos,
duidelijke zwelling die voelbaar is
Vroege evaluatie is belangrijk voor het onderscheiden van goedaardige en kwaadaardige vormen.
Zwellingen die zich in het voorste middendeel van de nek bevinden, moeten bij differentiële diagnose van schildkliermassa's worden overwogen. Hoewel schildklierknobbeltjes minder vaak voorkomen bij kinderen dan bij volwassenen, moeten ze zorgvuldig worden beoordeeld.
Bij massa's van schildkliere oorsprong kunnen symptomen zoals:
zwelling die beweegt met slikken,
volumnes in het voorste gedeelte van de nek,
zelden stemverandering
voorkomen.
Een nekmassa bij kinderen wordt meestal opgemerkt als een voelbare zwelling in de nek. De oorzaken van zwelling kunnen variëren van tijdelijke lymfekliervergrotingen als gevolg van infecties, aangeboren structuren, tot zelden kliergerelateerde formaties. Symptomen kunnen variëren afhankelijk van de oorzaak van de massa.
Veel voorkomende symptomen die kunnen samengaan met een nekmassa zijn:
Voelbare zwelling in de nek
Gevoeligheid en pijn
Koorts
Symptomen van bovenste luchtweginfectie
Neusverstopping
Moeite met slikken
Snurken en mondademhaling
De eerste stap bij de evaluatie van zwellingen die in de nek van kinderen worden opgemerkt, is een medisch onderzoek door een arts. Hoewel nekmassa's bij kinderen vaak lymfekliervergrotingen zijn door infecties, wordt de oorzaak van de massa onderzocht op basis van de duur, groeisnelheid en structuur ervan.
Lichamelijk Onderzoek
Een lichamelijk onderzoek wordt uitgevoerd om de locatie, grootte, hardheid en beweeglijkheid van de massa te evalueren. Tegelijkertijd worden de tonsillen en bovenste luchtweg symptomen onderzocht om te controleren of het hoofd- en nekmassa's betreft die door infecties zijn veroorzaakt.
Radiologische Beeldvorming
In noodzakelijke gevallen is de gebruikte methode een nek echografie. Echografie kan helpen om te bepalen of de massa hoort bij een lymfeklier, cyste, of klierweefsel.
Verder Onderzoek
In verdachte gevallen kunnen bloedonderzoeken, geavanceerde beeldvormingsonderzoeken of biopsies worden gepland. Als er wordt gedacht aan schildklier of zeldzame speekselkliertumoren, wordt een gedetailleerde evaluatie uitgevoerd.
De behandeling van nekmassa's bij kinderen wordt gepland op basis van de oorzaak van de massa. Als er lymfekliervergrotingen zijn door infecties, kan medische behandeling en bewaking in veel gevallen voldoende zijn. Daarom moet niet elke nekmassa als noodzakelijk chirurgisch worden beschouwd.
Bij lymfekliervergrotingen gerelateerd aan bovenste luchtweginfecties, tonsillitis en neusverstopping, wordt eerst de onderliggende infectie behandeld. Na adequate behandeling krimpt de massa meestal binnen een paar weken en verdwijnt.
Sommige reactieve lymfeklieren verdwijnen niet onmiddellijk na de behandeling. Deze soorten hoofd- en nekmassa's worden vaak met tussenpozen gecontroleerd om te zien of er sprake is van krimp.
Bij aangeboren cysten, permanente massa's of kliergerelateerde formaties kan chirurgische behandeling aan de orde komen. Speciaal bij:
Schildkliermassa's,
Speekselkliertumoren,
geïnfecteerde aangeboren cysten
wordt het behandelplan bepaald door een gespecialiseerde arts.
Ja, bij kinderen die vaak tonsillitis ervaren, kunnen de lymfeklieren in de nek reactief toenemen. Dit verdwijnt meestal wanneer de infectie wordt behandeld.
Hoewel zeldzaam, kan er bij kinderen een massa in de speekselklier ontstaan. Als er een permanente zwelling onder de kaak of voor het oor wordt opgemerkt, wordt aanbevolen een gespecialiseerde KNO-arts te raadplegen.
De eerste evaluatie wordt meestal gedaan door een KNO-arts. In noodzakelijke gevallen kan evaluatie worden gepland met gerelateerde specialismen zoals kindergeneeskunde en endocrinologie.
Nee, de overgrote meerderheid van de nekmassa's bij kinderen betreft goedaardige lymfekliervergrotingen door infecties. Als de zwelling echter lange tijd aanhoudt of de neiging heeft te groeien, wordt een specialistische beoordeling aanbevolen.