De menopauzale fase is een natuurlijke fase in het leven van elke vrouw, maar brengt wel belangrijke fysieke en emotionele veranderingen met zich mee. Vooral tijdens de overgang van perimenopauze naar menopauze kunnen symptomen zoals opvliegers, slaapstoornissen, stemmingswisselingen en vaginale droogheid de kwaliteit van leven van vrouwen aanzienlijk verminderen. Hormoonvervangingstherapie (HRT) is bedoeld om, door de afgenomen hormonen tijdens de menopauze en perimenopauze op gecontroleerde wijze van buitenaf toe te dienen, het evenwicht in het lichaam te herstellen.
Hormoonvervangingstherapie (HRT) is een behandelingsmethode die erop gericht is de hormonale balans te herstellen door tijdens de periodes van menopauze en perimenopauze, wanneer vrouwelijke hormonen afnemen, deze van buitenaf aan te vullen.
Wanneer de vruchtbare periode bij vrouwen eindigt, verminderen de eierstokken geleidelijk de productie van oestrogeen en progesteron. Dit natuurlijke proces kan zich manifesteren door symptomen zoals opvliegers, nachtelijk zweten, slaapstoornissen, stemmingswisselingen en verlies van botdichtheid.
Hormoonvervangingstherapie is ontwikkeld om symptomen te verlichten en de levenskwaliteit tijdens de menopauze te verbeteren. De behandeling kan helpen om zowel het fysieke als het emotionele evenwicht te herstellen door de hormonen die het lichaam niet meer kan produceren in geschikte doseringen terug te geven.
Hoewel de menopauze een natuurlijk biologisch proces is, kunnen de hormonale schommelingen tijdens deze periode de algemene gezondheid van een vrouw beïnvloeden. HRT is bedoeld om de effecten van de veranderingen in het lichaam te verminderen en de levenskwaliteit te behouden.
Tijdens de menopauze neemt de hormoonproductie van de eierstokken af. De daling van oestrogeenniveaus heeft directe invloed op het zenuwstelsel, de cardiovasculaire gezondheid, botweefsel, de huidstructuur en de emotionele toestand.
Veelvoorkomende klachten tijdens de menopauze, zoals opvliegers, nachtelijk zweten, slaapstoornissen, vermoeidheid en prikkelbaarheid, worden in verband gebracht met een verstoring van de oestrogeenbalans in het lichaam. Hormoonvervangingstherapie kan deze symptomen onder controle houden en het dagelijks leven vergemakkelijken.
Het hormoon oestrogeen ondersteunt de opbouw van botweefsel en behoudt de botdichtheid. Na de menopauze neemt het risico op botontkalking toe door de afname van dit hormoon. HRT kan door het vertragen van botafbraak het risico op osteoporose en daarmee samenhangende fracturen verminderen.
Oestrogeen is een hormoon dat de vaatwanden elastisch houdt en een positieve invloed heeft op de cholesterolbalans. Na de menopauze neemt dit beschermende effect af, waardoor het risico op hart- en vaatziekten toeneemt. Hormoonvervangingstherapie, gepland bij geschikte patiënten, kan helpen de elasticiteit van bloedvaten te behouden en cholesterolniveaus te reguleren. Deze invloed moet wel worden beoordeeld met inachtneming van de individuele risicofactoren.
Het oestrogeenhormoon verhoogt de collageenproductie en zorgt ervoor dat de huidstructuur elastisch en gezond blijft. Tijdens de menopauze kunnen er door de afname van hormoonniveaus dunner wordende huid, droogheid en rimpels optreden. Hormoonvervangingstherapie kan vochtverlies in de huid verminderen, haaruitval vertragen en de stevigheid van bindweefsel ondersteunen.
Hormonale schommelingen kunnen niet alleen het lichaam, maar ook de emotionele toestand beïnvloeden. HRT kan aandoeningen zoals angst, prikkelbaarheid, concentratiestoornissen en geheugenproblemen verlichten. Door een verbeterde slaap en verhoogde energie kan de algemene levenskwaliteit duidelijk verbeteren.
Hormoonvervangingstherapie wordt niet routinematig aan elke vrouw aangeraden. Geschikte personen worden bepaald na een gedetailleerde medische evaluatie. Bij de planning van de behandeling worden leeftijd, algemene gezondheid, familiegeschiedenis en individuele risicofactoren meegenomen.
Situaties waarin HRT kan worden aanbevolen:
Vrouwen in de menopauze of perimenopauze
Patiënten die door het verwijderen van de eierstokken chirurgische menopauze hebben ontwikkeld
Mensen met ernstige opvliegers, slaapstoornissen, depressieve stemmingen of vaginale droogheid
Vroegtijdige menopauze (diagnose vóór de leeftijd van 40 jaar)
Patiënten met risico op verlies van botdichtheid
Situaties waarin HRT niet wordt aanbevolen:
Geschiedenis van borst- of baarmoederkanker
Achtergrond van stollingsstoornissen of vaatverstopping
Actieve leverziekte
Onverklaarde vaginale bloeding
De hormonen die bij HRT worden gebruikt, zijn over het algemeen oestrogeen en progesteron. Bij vrouwen die hun baarmoeder behouden hebben, wordt progesteron aan de oestrogeenbehandeling toegevoegd om het baarmoederslijmvlies te beschermen. Het behandelplan is volledig persoonlijk en er zijn verschillende toepassingsmethoden beschikbaar.
Wanneer toegepast op de juiste patiëntengroep en onder toezicht van een arts, kan Hormoonvervangingstherapie in vele opzichten gunstig zijn:
Vermindering van menopauzesymptomen
Behouden van huid- en botgezondheid
Ondersteuning van het cardiovasculaire systeem
Ondersteuning van seksuele gezondheid
Psychologische stabiliteit
Zoals bij elke medische behandeling zijn er enkele risico's die nauwkeurig moeten worden geëvalueerd bij HRT. Lange termijn, ongecontroleerde of behandelingen die plaatsvinden zonder rekening te houden met persoonlijke risicofactoren, kunnen leiden tot de volgende problemen:
Verhoogd risico op borstkanker
Vaatverstopping en vorming van bloedstolsels
Verhoogde bloeddruk en hoofdpijn
Veranderingen in leverfunctie
Hormoonvervangingstherapie moet gebaseerd zijn op een grondige vooronderzoek, persoonsgerichte planning en regelmatige follow-up.
Nee, het is niet geschikt voor elke vrouw. Bij mensen met een voorgeschiedenis van hart- en vaatziekten, kanker of stollingsstoornissen moet HRT zorgvuldig worden overwogen.
Lange termijn en ongecontroleerd gebruik kunnen het risico op borstkanker of vaatverstopping verhogen. Daarom moet het niet worden gebruikt zonder toezicht van een arts.
De menopauze kan biologisch niet worden uitgesteld; hormoontherapie kan echter de ernst van de symptomen tijdens deze periode verminderen en het proces comfortabeler maken.
De behandelduur is individueel. Over het algemeen varieert deze van 3 tot 5 jaar, maar jaarlijks moet de balans tussen risico en voordelen opnieuw worden beoordeeld.